20-02-07

Een kleine observatie...

Het had niet gevroren die nacht... Niet zo verwonderlijk, de maand augustus staat dit hoogst zelden toe. Dr. Fritz Kankermuller ijsbeerde zenuwachtig op de mahoniehouten steiger. Een forse wind waaide frisse, zoute druppels op zijn kartonnen gelaat. Een overvloed aan gerstennat de voorafgaande avond maakte de fijne zonnestralen hoogst onaangenaam. Het zilte nat glinsterde als ware het duizenden piepkleine diamantjes en de acht beaufort sterke luchtverplaatsingen geurden zoet, zuur, bitter en zout; voor een olfactorisch man als hij een waar delirium.

Plots kriebelde een verlegen idee aan zijn tenen om vervolgens zijn knieën één enkel moment te doen wankelen. Iets borrelde vanuit z'n onderbuik zachtjes hemelwaarts. Even dacht Dr. Kankermuller aan het gerstennat waarvan eerder sprake, maar het gevoel zat dieper en sterker in hem verstrengeld en zou derhalve ziet zo snel als het nat de toiletpot opzoeken. Het broeide en gistte tot het zich ontpopte tot een waar verlangen. Het bereikte de keel waar het zich nestelde in z'n adamsappel als een eskimo in z'n iglo op een koude winterdag: warm en zeer aanwezig. Een hellend vlak leek het wel: het verlangen werd een drang, zich vastklampend in z'n keel en de respiratoire functie ervan sterk belemmerend. De r werd een w en de drang dus dwang: zijn tong was weerloos in de strijd en gaf net als het Belgische leger in 1940 bij de eerste confrontatie toe.

Dr. Fritz Kankermuller riep vol overtuiging uit: HIJ ZOU VOORTAAN LEVEN IN DE ATLANTISCHE OCEAAN!!! Hij zou elke dag kaviaar en oesters eten. Hij zou vliegen en zweven in het water als een kosmonaut in de ruimte. Hij zou koning, nee zelfs keizer worden van dit onontgonnen onderwaterrijk!! Misschien zou hij zelfs copuleren met zeemeerminnen... Wie weet, de mogelijkheden leken hem eindeloos!!!

Plotsklaps verslikte Dr. Kankermuller zich in z'n uitroep. De klanken verstomden als een brave huisvader bij de aanblik van zijn overspelige echtgenote... Het idee, het gevoel, het verlangen, de drang en de dwang bereikte door deze plotse stuiptrekking z'n meer dan gemiddeld ontwikkelde hersenpan. Al het voorgaande werd een gruwelijk besef:

in tegenstelling tot de overgrote meerderheid van de olympische zwemkampioenen, kon de eerbiedige Dr. Fritz Kankermuller hoegenaamd niet zwemmen!!!

Naar zijn bescheiden mening hypothekeerde deze factor z'n kansen op de baan van keizer van het mysterieuze onderwaterrijk gevoelig. Overtuigd door deze gedachte, wandelde Fritz landinwaarts, net zo lang tot hij uit het zicht van ondergetekende verdween...

Liep Dr. Kankermuller een nieuwe droom achterna? Misschien. Liep hij een nieuwe teleurstelling tegemoet? Hoogstwaarschijnlijk....

 

Een nederig observator op een mooie zomerdag ergens aan de Belgische kust. 

15:50 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-01-07

oudjaar-nieuwjaar

20

00:21 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-10-06

een harteloze klok

even vlieg ik uit de bocht door nog eens een kijkje te nemen op een harteloze klok uit het verleden. zelfzeker haal ik de batterijen eruit. tikkkkk.. tikkkk.. aan de oppervlakte van mijn geest zwemt een echo moeizaam voorbij. een zwijgzame traan uit de diepte komt piepen en maakt plaats voor het getik. de echo doet pijn in mijn oren maar mijn zintuigen leven en kleinzerig ben ik niet dus ik blijf luisteren, goed wetende dat de echo zn kracht ooit zal verliezen verlies ik mezelf even in de kolk van het getik. tikkk.. tikk.. tik. tot er niets anders over blijft dan een stilte. een stilte vol zeeën van tijd, een stilte waarin ik niet zal verdrinken, een stilte waarin ik zal zwemmen tot ik mezelf weer tegen kom.

tint

16:21 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-10-06

waar is den tijd...

raf oktober 2002 2

raf oktober 2002

Rafke oktober 2002 op Funk you! in Zazou

23:31 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-10-06

ardennen

Vorige week zondag was er iets gezegd geweest over weekend ardennen. Gaat het nog door of niet? Zoja, moeten we er wel aan beginnen om het te regelen, want dan zou het in november moeten, aangezien december blok betekent voor velen (of februari mss). En wie gaat het regelen? Ik heb geen tijd, heb het veeeeeel te druk me school om da allemaal te regelen, maar ik wil uiteraard wel helpen he. Meer heb ik niet te zeggen, twas gewoon even om wat meer te weten te komen hierover. :-)

Zoenie, Beffie

17:38 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

28-08-06

Gemoedsrust - Deel 1

Een voorzichtige zonnestraal vond zijn weg tot op mijn lodderig oog. Ik trachtte m’n mond te openen maar klaarblijkelijk doen een dozijn ‘duivelse biertjes’ een mens zijn speeksel veranderen in hardnekkige Velpon. Zoals elke morgen sinds het voorval deed ik de test: ogen sluiten en… Nee, wederom voelde ik slechts een onverschilligheid ter grootte van Alaska. Sinds die fatale dag kende ik emotioneel enkel leegheid, het gevoel aan de rand van een onmetelijke woestijn te zijn gedropt en in een vlaag van tijdelijke zinsverbijstering de verkeerde kant te hebben gekozen…

Nu dat ook mijn andere oog besloten had wakker te worden, aanschouwde ik met deze tweeling de ravage van vorige nacht: wat ooit een foute maar nette zolderkamer was geweest, geleek momenteel eerder op de stortplaats van een gemeente waar bij verordening enkel rookwaren, diepvriesmaaltijden en sterke drank kan worden verkocht. Die verloren gelopen zonnestraal bleef me maar pesten maar mijn wraak was zoet. Die zonnestraal had zich hoogstwaarschijnlijk ook liever te pletter gestort in een bloeiende botanische tuin of –wanneer het een voyeuristische zonnestraal betrof- de badkamer van een bevallige deerne. In zulke gedachten vond ik troost: de wetenschap dat anderen er misschien zelfs nét iets slechter aan toe waren dan ik. Net nu er bijna een sarcastische glimlach op m’n grauwe lippen verscheen, weerklonk het hoogst irritante gepiep van een gsm in hoge nood.

“Inspecteur Beaufort, waar ben je?”…

Het antwoord bleef halverwege steken in mijn uitgedroogde keel.

“Inspecteur Beaufort?”…

“Jaja, commissaris Baetens,  ik spoed mezelve naar het bureel. Ik zou al die geneugten en blijdschap van het politionele ambt voor geen geld van de wereld willen missen! Wat schaft de moordpot heden te dage?” antwoordde ik lichtelijk sarcastisch.

“Beaufort, doe niet onnozel en meld je bij aankomst meteen bij m’n kantoor. Ik ben dat insubordinante gedrag van je meer dan beu. Ik begrijp dat het afgelopen jaar geen pretje voor je was, maar er is een tijd van treuren en een tijd van herpakken en ik denk dat de tijd van herpakken…”

“… is gekomen. Jaja, commissaris, ik kom eraan…”  

 

Op kantoor vergaste Grote Smurf me van op zijn troon op een onaangename verrassing. Een nieuwe, ergo onervaren kracht zou m’n ‘team’ komen versterken. Daar ik voorheen solo opereerde leek het woord ‘team’ me lichtelijk eufemistisch maar ik had me nauwelijks bij deze bedenkelijke woordkeuze neergelegd of ik zag met welke nietsnut ze me opzadelden. De jonge man presenteerde zich als agent Paul Vermeiren en keek me aan met een trouwe en hoogst naïeve blik die ik normaal enkel bij Fox Terriers met namen als Woody of Skippy tegenkwam.

Het leek overigens wel Kerstmis. Naast een nieuwe trouwe viervoeter verschafte Baetens me tevens een nieuwe moordzaak. Ik kon m’n geluk niet op, dat lijkt me evident…

 

Een aangeboren lichamelijke aversie voor introductiegesprekken was mijn deel, edoch naar een lijk staren met een volslagen vreemde leek me dan ook weer ongepast. Ik had vandaag nog niets gegeten en het mogelijke verlies leek me dus marginaal. Derhalve stak ik pront van wal….

“Beste Polleke, mijn naam voor u is ‘inspecteur’. Meer moet u eigenlijk niet weten voor de uitoefening van uw ambt. Maar voor het geval we via een ongelooflijk onwaarschijnlijk plot ooit in een variété show op de kutcommerciële televisie zouden terechtkomen alwaar we op leven en dood kennisvragen over elkaars leven dienen te beantwoorden, zal ik u derhalve enige informatie verschaffen: ik ben geboren als Arthur Beaufort, ben getrouwd in 1976, heb twee kinderen en twee jaar geleden zijn mijn vrouw en ik gescheiden wegens uit elkaar gegroeide interesses. Ik was geïnteresseerd in mooie, open wagens, zij in de edele delen van de snobistische welgestelde dokters die er doorgaans in rondrijden. Een interesse waarin ik me begrijperlijkerwijs moeilijk kon vinden…”

Eén fractie van een seconde werden mijn ogen vochtig bij het uitspreken van het banale telwoord ‘twee’. Agent Vermeiren stamelde, geschrokken door zulk een openheid van mijnentwege, enkele waarschijnlijk zeer interessante woorden over een jeugd op het platteland en een succesrijke carrière bij de politieacademie, maar ik luisterde al lang niet meer… Mijn aandacht werd volledig opgeëist door de foto van het slachtoffer van de moordzaak die me zonet door de commissaris was toebedeeld. De blauwe blik van het vermoorde meisje verdreef alle woorden, behalve ‘Elise’…

 

 

E.

11:48 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

22-08-06

site

Om onze lieve Edwin tegemoet te komen :-)

http://www.belvillavakantiewoningen.be

 

Leuk om naar te kijken en al weg te dromen...

22:18 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

21-08-06

op reis

 

Hallo, hier is Steffie met een denderend voorstel!!! Hou je oogjes open en je adem in, want hier komt het... nee, het is ni zo speciaal ofzo eigenlijk, maar er is zo al kei regelmatig over en weer gefluisterd dat we eigenlijk nog eens met zen allen op vakantie moeten gaan. En omdat iedereen daar meestal wel veel zin in heeft, maar er nooit iets concreet wordt afgesproken of geregeld, zal ik mij kandidaat stellen. Het is mss een beetje vroeg :-), MAAR als er veel mensen mee willen gaan en als we het allemaal willen regelen en als nog vanalles, kunnen we er maar beter zo snel mogelijk aan beginnen.

Awel, mijn voorstel was misschien een huisje te huren in Frankrijk ofzo of een chalet (of twee, als we met veel zijn) op een camping. Er zijn mensen die niet op dezelfde plaats willen blijven, dus kunnen we ook één week ergens iets nemen en een andere week ergens anders, als je een leuk plaatsje hebt, kan je op een week veel bezien en dan maakt het niet uit dat je op dezelfde plaats zit, of wel?

Lalalaaaaaa, juli is mijn maandvoorstel, wegens de tweede zit.

Awel, laat iedereen maar iets weten, dan kunnen we eraan beginnen. Als jullie liever niet met zoveel weggaan en alleen met je lief ofzo willen gaan, no offence, dan ga ik ook terug met mijnen aboriginal poepen in de boskes in de middle of nowhere ( als hij als em terugkomt van australie genen langen baard heeft en vieze manieren, want dan ist tegen dan gedaan :-))

 Tint en Steffie in Frankrijk

 

 

17:28 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

 

01:57 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-08-06

Ik Blog, Jij Blogt, hij Blogt, wij Bloggen,...

Moehahahahehe, Klik op de foto en je komt op de blog van the Mystery Blogger! Even filosofisch: "HOe zwaar kan het bestaan zijn?"Mag geplaatst worden in de context van tweede zit :) Succes aan allen die blokken! Kever Wever*

22:58 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

 

Klik op de foto om naar de fantastische verhalen van de krullebol te vliegen!

22:46 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-08-06

puur

 
klik op de prent om op de blog van de kleine keizerin te belanden.

23:53 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-08-06

psychologisch vraagje

wie zou er zijn mening durven geven over...

het verschil/het verband tussen openheid en naïviteit.

eentje om over na te denken! ;o)

tint

20:04 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

04-08-06

Stringeman

Jullie weten allemaal dat ik net terug ben van Portugal, net zoals Wannes en Nelle dat ook zijn. Wel, wat heb ik geleerd over de mensen in Portugal? De oudere mannen in Portugal zijn vettig en goor. Je hoort ze al van ver rochelen, ze blijven namelijk gaan tot hun fluim de rand van hun lippen bereikt, om dan die lieflijke fluim richting straat/stoep/grond te sturen. Je hebt natuurlijk pech als er net zo iemand in de tent naast jou slaapt op de camping. Bij 'rustig wakker worden in Portugal door de krekels en de vogeltjes' had ik me toch iets anders bij voorgesteld. Maar kom, laten we daar niet te lang bij stilstaan, ik heb namelijk ook ontdekt dat er niet alleen vieze fluimmannen rondlopen in Portugal, maar het loopt er ook vol schrale dappen. Ze staren je aan alsof je een buitenaards wezen bent (in het begin dacht ik nog dat iedereen mij daar heet vond, maar bij nader inzien weet ik het toch zo goed niet meer), vaak stinken ze naar de drank en ze zijn ook niet beschaamd om je na te roepen. Maar al bij al zijn al deze mannen toch altijd bereid je te helpen, waar je ook bent, van welke planeet je ook komt en hoe je er ook uitziet, allemaal willen ze je wel helpen. De één met een zure-alcoholadem, de ander met een fluim in zijn mond en nog een ander met zijn ogen op je tieten gericht, maar helpen zullen ze.

Dan de jongere generatie. Al de meisjes lopen op strand rond in monokini en string. Grote tieten, dikke tieten, lelijke tieten, muggentieten,... alle vormen en formaten, niemand schaamt zich over hun tieten. dan het stringgedeelte, appelsienenhuid, geen appelsienenhuid, vetrollen, supermager, bruin, bleek, iedereen wilt zijn poep of kontje laten zien. En stuk voor stuk vinden ze zichzelf de lekkerste en de knapste.

De kerels beschikken over een arrogantievermogen om U tegen te zeggen. Zwart haar met potten gel in, lang zwart haar naar achteren gekamt, diamanten oorbellen en zo'n stoere loop, waarbij de armen gevaarlijk langs het lichaam zwaaien zijn daar schering en inslag.

Eén dag hadden we daar afgesproken met onze chauffeur die ons naar Portugal had gereden, die man was 66 jaar oud en ging minstens twee keer per jaar naar Portugal. We gingen richting strand, supermooi, wit zand en helderblauw water. Bleek toch dat die kerel de hele essentie van het strandgebeuren in Portugal verkeerd begrepen had zeker? eerst trok die zijn t-shirt uit, mja, een bovenlichaam van een 66-jarige he, veel uitleg moet ik daarbij niet geven. Toen trok die zijn broek uit, en langzaam maar zeker kwam het tevoorschijn: een kleine, zwarte, blinkende string!!!

 

Ik heb er foto's van, maar die bespaar ik jullie :-)

Met vriendelijke groeten, Steffie

15:10 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

30-07-06

blindelings

ik heb geleerd om blindelings te typen, niet door een typcursus te volgen maar door gewoon regelmatig te typen. soms zorgeloos, soms vol fouten maar altijd tijdens mijn zoektocht naar perfectie. ik heb geleerd in perfectie te geloven, door onvolmaaktheden te accepteren, door fouten te bekijken als een deel van universele waarheid. we vertoeven in een grote puzzel want allen hangen we vast aan het mysterie dat 'leven' heet. vaak groei ik door blindelings mijn vertrouwen aan iemand te schenken, want ik laat me niet graag vangen door me te laten meeslepen in slechte ervaringen. ik open mijn ogen voor positieve ervaringen, haal er energie uit en ben voorzichtig door rekening te houden met mijn kinderlijke naïviteit. ik heb geleerd om mijn angsten een plaats te geven, niet door me te isoleren maar door af en toe bang te zijn en te ondervinden dat ik kan overleven in deze chaotische maatschappij. ik heb geleerd om mezelf te zijn, soms door mijn ogen te sluiten wanneer ik dans, maar vooral door regelmatig op avontuur te gaan en zielsverwanten te ontmoeten. ik heb geleerd dat het leven geen zacht gekookt eitje is, niet dat ik geen zachtheid kan ervaren, maar door het leven soms blindelings en zorgeloos te leven bots ik soms toch wel eens ergens hard tegen aan. achteraf durf ik soms lachen met mijn eigen stomiteiten want een hard gekookt eitje kan soms wel smaken. ik heb ontdekt dat blinden soms beter kunnen zien dan wij, niet door me te focussen op hun ogen maar door mezelf te focussen op hun heldere kijk op deze blinde wereld.

dagelijks zijn er mensen op zoek naar een zonnebril, zonder te beseffen waar de zon is. dagelijks wordt ik verblind door felle zonnestralen, ze vertroebelen mijn kijk op de harde realiteit. 

de zon ziet mij graag. ze tovert mij bruin. ze laat de pijn smelten. 

soms vrees ik dat mijn leven een droom is en dat ik selectief blind ben voor het negatieve. maar zolang ik voorzichtig ben, leef en mijn best doe om anderen zo weinig mogelijk te kwetsen, hoef ik dan wel wakker geschud te worden?

tint

06:13 Gepost door Jan en Alleman in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

03-07-06

Er was eens een samenzijn om een heuglijk feit te vieren,...

Alwaar er dusdanig gefeest werd. Bij toerbeurt werd er geZweefschijfindenanderezijntentwedstrijd, geBallekeoverhetnetkletsent, geFrisgezettedochbrandendevloeistoftotzichnement, geMondelingmeedelenvanverhalendiemooierklinkent en ook nog een beetje geLawaaimakenopdaartoevoorzienevoorwerpend.
De positieve uitkomst: het in elkaars gezelschap zijn van meestendeels genoegen verschaffende, zelfstandig optredende menselijk wezens, die onderling behoorlijk congrueerden.

De mate waarin of wijze waarop deze verschillende personen bij dit gegeven een harmonisch geheel vormden, kan men slechts voorstellen met woorden als een voortbrengsel van de beeldende kunsten waar de kunstenaarshand werd geleid door het inwendig gevoel dat tot aangenaam handelen aanspoort.

Zou het mogelijk zijn dat onzer aller kompaan,  Nelle's kloris, diegene wiens achternaam zoveel meer betekenis heeft door toedoen van zijn manen, de "moedige leeuw"(leon hard),
emitteert zijn nimbus van zijn astraallichaam werkelijk zulks een optimisme dat het positivisme geen vat meer heeft op zijn omgeving? Ik hoop dat de welgeëerde lezer hier nog met het verstand kan volgen, daar ik een ambivalent begrip gebruik, waarbij ik doel op de filosofische strekking die niets te maken heeft met optimisme, doch veel met het gebrek aan degelijke kennis over wat slechts door ingewijden of openminded mensen doorgrond kan worden.

Ach ja, gelieve me te pardonneren. Ik laat me gaan in deze kolder van zeer complex samengesteld en daardoor moeilijk te doorgronden zinsconstructies waarin ik enkel poogde een dankbetuiging te richten tot, staat u me toe te zeggen, iemand waarvoor camaraderie prevaleert voor eigenbaat.

Of om het met mijn eigen spraakklanken dit woordenkraam te resumeren:

<= HELD!

Greetzz,... J.K.

 

Picture: Our King (of Summer) Richard LiONhARd

 

18:40 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27-06-06

Plaatselijk kan het weerbericht me afwisselend sterk tot mateloos irriteren (deel 2/2).

De heer Fozzy volhard...


"Sabine echter, vervolgt ondertussen dartel en vol enthousiasme haar praatje: “Donderdag is het meestal bewolkt tot zwaarbewolkt met tussendoor enkele opklaringen. Het blijft overwegend droog maar plaatselijk is er nog kans op een bui”. Ondergetekende wordt letterlijk onpasselijk bij het aanhoren van deze overvloed aan betrekkelijke mededelingen: meestal, overwegend, plaatselijk, kans op, enkele opklaringen, … De inhoudelijke waarde van deze mededelingen is dus nihil, nada oftewel niets. Wat heeft een patiënt eraan als de dokter zou zeggen: “je gezondheid is meestal middelmatig tot goed, met plaatselijk kans op kanker en lokaal wisselen een chronische ziekte en blakende gezondheid elkaar af.” De auteur zal u mededelen: de medische professie zou het niet meer wagen 50 euro voor een consultatie te vragen na zulk een reeks non-informatie (lees: klinkklare nonsens).
Sabine gaat echter lustig door: “Donderdag en vrijdag schommelen de maxima meestal tussen 16 en 23 graden.” Ondertussen verlaat er nog enkel gal de slokdarm van ondergetekende, daar diens volledige maaginhoud de gebrilde witte vriend reeds heeft bereikt. Sabine is trots, ze kan de maximumtemperatuur met een accuraatheid van 7 graden voorspellen …
of toch niet helemaal … ze zegt “meestal”…
Overigens wil ik de lezers even onderstaande denkoefening aanraden: buiten is het putje winter en de verwarming staat op, het is een aangename 20 graden in de woonkamer en je leest een spannend boek. Wat als de thermostaat van de verwarming nu eens even ‘punctueel’ was als onze bevallige weervrouw? Ik meen te mogen veronderstellen dat 13 graden niet uitnodigt om gezellig in de fauteuil een hartverwarmend boek te lezen! Ook onze andere witte vriend, de koelkast kan zich dergelijke onnauwkeurigheden niet veroorloven. Bij 13 graden in de plaats van 6, zullen de potjes magere verse kaas als gekken door uw woonkamer lopen vanwege de verre staat van ontbinding waarin ze zich op dat moment zullen bevinden. Toegegeven, de auteur van dit stukje proza kan een atletiekwedstrijd onder bedorven melkproducten steeds waarderen, maar u begrijpt waar ik op doel: de dagtemperatuur voorspellen met een nauwkeurigheid van 7 graden werkt niet echt inspirerend daar de kans statistisch zeer klein is dat de temperatuur van vandaag meer dan zeven graden verschilt van deze van morgen.
Wat wil de auteur van deze aanklacht nu eigenlijk zeggen? Dat naar mijn mening een licht mongloïde chimpansee het weer even goed kan voorspellen als mevrouw Hagedoorn en meneer Deboosere. Tenslotte zegt mijn zeer bescheiden mening dat wanneer men poogt de stille oceaan met een feestrietje op te zuigen, men zijn tijd efficiënter gebruikt dan bij het aanschouwen van deze berg non-informatie vol relatieve begrippen en onnauwkeurigheden.

Ondanks deze aanklacht wenst ondergetekende van dit schrijven iedere lezer een zonnige dag…"

 

                            Fozzy, PWR

 (Professioneel Weerbericht Recencent)

 

15:52 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

mijn natuur

Beste bloggertjes, jullie zitten er wel erg grondig naast, ik lach in mn vuistje bij het lezen van de vele veronderstellingen over mijn identiteit! Misschien zijn enkele tips wel aan de orde:
- jullie kennen me allemaal
- ik ben verzot op kevers
- ik kijk graag films
- weet wel iets van computers af
- doe niets liever dan jullie allen voor het lapje houden!
 

Veel speur-genot!

Remember remember, the ...

Kever Wever

14:38 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Laatste loodjes...

Jah jero, ne frisbee doet minder zeer aan uw poep(meestal toch). Verdikke ik ben het leren kotsbeu, de laatste loodjes fysica wegen gelijk ne molensteen rond mijne nek. Kheb bijna zoiets van: ik rij terug :) Maar da zou stom zijn, kben nu al zo ver... Jero en Nelle, woensdag, dan gaat het (sport)kot te klein zijn voor ons! Al wie zin heeft om in de festiviteiten te delen... 28juni, morgen, ook wel woensdag, dan zijn de examens hier in Leuven gedaan en wordt er ook ne verjaardag of twee gevierd! De dag erna is het niet in Leuven, maar in werchter te doen: hete pepers en manu -> we komen er aan! Om dan als kers op de taart, zaterdag met een gezellig tuinfeestje te eindigen! Nog even dit: - Nen hele dikke mercie voor mijn Nelleke die echt een mega sjoeke is voor mij, ondanks da we elkaar veel hebbe moete misse dees examens...- Ook nen dikke mercie voor el Jérö die mij ook erg gesteund heeft in deze moeilijke tijden.

00:06 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

26-06-06

Zadelpijn

Dromen, mooie dingen,
vluchtige gedachten,
die meer kunnen betekenen,
dan enkele jaren of een eeuwigheid.

Ik ga er is aan beginnen,
ik verzamel al mijn krachten,
de afstand tot Namen berekenen,
en daarheen sjezen met een rotsnelheid.

maar eens goed en wel,
in het zadel en ver te trappen,
draaide ik verkeerd en vooral op en neer,
Om dan te beseffen dat ik daar alleen reed,...
 en pijn leed.

Dus besefte ik al snel,
beter om naar huis af te zakken,
want moest ik na dit stijgen of dalen nog een keer,
dan kan ik jullie al met zekerheid zeggen dat ik het weet,
Dat het me speet!


Moraal van het verhaal door mij geschreven,
beter een frisbee en nabije vrienden,
dan u aan loze beloften te binden,
was ik maar thuis gebleven. :o)


J. Kroel

P.s.: Ik was het niet.

18:54 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

zand

korrels zand

 

Diepe kuilen,

hoge bergen,

in het ruwe zand

alle korrels

gleden zachtjes

door mijn warme hand

 

ze gaven vorm

aan mijn gedachten,

volgden moeiteloos

mijn fantasie,

zo kwam mijn onrust

tot bedaren,

mijn wir-war

weer in harmonie.

 

15:35 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Detectivebureau Kwistetal

Om de speurneuzen onder jullie te begeleiden in hun zoektocht naar de toch ietwat mysterieuze medeblogger/hacker geef ik jullie een eerste vage richtlijn. Jullie kunnen bedenkingen over eventueel verdachte suspecten posten zodat iedereen de kans heeft zijn steentje mee te dragen in de zaak Mister X.

Veel geluk en uitpluisgenot!

Dieter in (veggie)burger

13:29 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

23-06-06

Hoihoi zonnetje en vakantie...

En dag mensjes,Ik ben stiekem binnengeslopen in dit blogje als onbekende kever wever (via via heb ik gewoon het paswoord kunnen bemachtigen) Ik hier als hacker op deze site als positieve kraker bloggen...hahahaaaOk, momenteel heb ik nog geen vakantie, maar binnenkort ben ik niet meer te houden en zullen de dagen tot de zon terug schijnt gevuld zijn! Veel succes aan alle ridders en prinsesjes die nog examens hebben!tot kijks...

19:35 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

de zee

aan alle jannemanne die dit weekend niet naar het gratis festivalletje in namen gaan: wie heeft er zin om mee te gaan kamperen en zotte, leuke, dolle, zonnige dingen te gaan doen aan de belgische kust? ik ga met steffie en jelle, tegenwoordig beter gekend als beffie en sexy. misschien gaan ankiespankie en trendy wendy ook wel mee. we vertrekken zaterdagochtend en komen zondagavond terug! de keuze van het kuststadje is nog niet bepaald, ik verwacht vandaag nog een smsje van steffie. ik ben ook nog op zoek naar een tentje... de mijne is vorige zomer gesneuveld door de wind in portugal.

tsjaauw!!
tot vanavond-groeties van tint

speciaal voor edwin het weerbericht, niet voor vandaag maar voor het weekend in oostende:

Morgen 
Zwaar bewolkt
Kans op neerslag: 5%
Temperaturen:
Min : 11°
Max : 24°
Wind
O, 15 km/h
Zondag 25
Regenbuien
Kans op neerslag: 40%
Temperaturen:
Min : 15°
Max : 22°
Wind
NO, 20 km/h

10:02 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

22-06-06

Plaatselijk kan het weerbericht me afwisselend sterk tot mateloos irriteren (Deel 1/2).

Dinsdagavond, de klok zegt kwart voor acht en het Journaal loopt ten einde. Ondergetekende van dit schrijven heeft zonet het gros van het leed van de wereld op het netvlies laten projecteren. Desalniettemin doen een aantal van de ongetwijfeld nauwkeurig geselecteerde nieuwsitems ietwat banaal aan: nieuwscorrespondent helpt eendenfamilie van de middenberm naar de pechstrook, Boliviaan herkent hoofd van Jezus in een geroosterd sneetje aldi-brood, Vader Arbraham eist zijn deel van de miljoenenkoek inzake een pluchen beestje genaamd Wuppie, om nog maar te zwijgen over de beurscijfers (wat heeft het in godsnaam nut elke dag de drie sterkste stijgers en dalers te laten zien?! Heeft iemand ooit al aandelen van Vleesverwerkingsbedrijf  Verachtert gekocht omdat dit ontgetwijfeld immens sympathieke familiebedrijf op 23 januari jongstleden bij de drie sterkste stijgers zat???)…

Ondanks de ogenschijnlijke banaliteit van deze berichtgeving is het einde van dit euvel geenzins in zicht. Het weerpraatje met Frank of Sabine staat immers nog keurig op haar kijkers te wachten (waarom spreken we de weerman/vrouw plots met de voornaam aan? Is Frank of Sabine dan zoveel mooier dan Armand (Pien)?).

 

Het begin van het weerbericht vormt meteen ook het dieptepunt ervan: Sabine begint met het weer van de afgelopen dag! Ik meen met een gerust hart te mogen stellen dat de enige zielen die daar ook maar enige boodschap aan hebben coma-patiënten zijn, die het geluk hebben net die avond vlak voor het weerpraatje van Sabine te zijn ontwaakt én bovendien een aangeboren interesse hebben voor eventuele meteorologische veranderingen tijdens hun diepe slaap. Ondergetekende van dit schrijven vindt zichzelf niet terug in bovenvermelde categorie en krijgt dan ook incoherente stoelgang van deze volstrekt overbodige informatie. Eenieder medemens heeft het weder van de afgelopen 24 uur immers zonet de hele dag aanschouwd! De auteur van deze geschreven ergernis beseft reeds op dit punt van het weerbericht dat dit twee minuten van zijn leven waren, die de schrijver nooit of te nimmer terug zal zien…

 

Het vervolg van dit relaas vol ergernis volgt binnen enkele dagen...

 

Dit zijn de schattige beestjes uit de LP "Vader Abraham en de Wondere Wuppie-Wereld" (zie supra)

 

 

Fozzy de criticaster

14:51 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

21-06-06

op zoek naar ticket voor rock werchter

ik ben nog maar pas te weten gekomen dat ik volgende week donderdag een dagje verlof zal hebben wat wil zeggen dat ik dan toch naar rock werchter zou kunnen gaan! maar... nu blijkt het dat alle tickets voor donderdag 29 juni al uitverkocht zijn. :os is er iemand die zijn dagticket aan mij wil oververkopen? je zou mij er heel erg vrolijk mee kunnen maken...

dank bij voorbaat!

groeties van tint op het werk

17:51 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Het vakantiegevoel

Eindelijk gedaan met de examens en dus is het tijd om te onsnappen.Twee van de vier examens waren al zeker goed,dus het is nog wat afwachten wat gevolgen zijn voor de anderen.

Trouwens deze blog is een zeer mooie creatie zodat we met elkaar toch beter contact kunnen houden ;)

En vrijdagavond vertrek ik samen met Dieter,Ann-Sophie en nog anderen richting Namen met fiets en passeren we ook langs de tentoonstelling van Mister O.

 

Tot gauw xx

Fomas

11:39 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-06-06

nog wat en vanalles

ola, ik ben onder de indruk van dit 9-man spektakel, goed gedaan edwin en kim! hier zit ik in kleermakertjeszit in het appartement van mn broerie die na een boefkick nu een praatkick heeft. terwijl we hier met ons driekes (annso is ook van de partij!) aan het discussiëren zijn over de raf zijn kookkunsten (hij kookt nogal plattekes ;o) rust ik een beetje uit na een avondje intensief sporten met nellebelle in schellebelle. na gisteren in mechelen met line nog gebuikdanst te hebben zullen mijn spieren morgen wel stijf zijn! door het dolle heen ga ik nu met annso nog een sigaretje roken en dan ga ik slapen, wie weet krijg ik vannacht in dromenland van jan en alleman wel een massage... dat zou niet slecht zijn, 18 handen als die van mij zouden meewerken.

schaap zacht makkers! kus, tint

prent: by dieter (tint met limousine in het lierse begijnhof)

23:47 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-06-06

tzomert

fijn toch he zo'n gezammelijk blogje, hoewel ik hier totaal geen verstand van heb is het me toch (na enige tijd weliswaar) gelukt om hier iets te typen...bij gebrek aan inspiratie (mijne haarrekker zit te strak) en wat weinig tijd (ik ga mijn haar kleuren...misschien wel in het groen ) zal het dit zowat zijn....volgende keer als mijn haarrekker doorheen den dag wat losser zit zal er misschien wat meer zinnigs te vertellen vallen. 

groetjes nelle

 

19:14 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Nu is het aan jullie,

en posten maar!
 
 
Edwin en Kim

13:03 Gepost door Jan en Alleman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |